DEĞİŞİM ÖNCE KENDİNDEN BAŞLAR

Elif, annesiyle ilişkisini tanımlarken hep “karışık” derdi.
Bazen sevgi dolu, bazen eleştirel…
Ama çoğu zaman, yetersiz hissettiren bir sessizlik vardı aralarında.

Çocukken annesinin sessizliğini, “benden hoşlanmıyor” diye yorumlamıştı.
Ve yıllar içinde bu sessizlik, kendi iç sesine dönüştü:

“Sen eksiksin.”
“Ne yaparsan yap, asla yeterli değilsin.”

Bir gün Elif, annesinden kalan dikiş kutusunu buldu.
İçinde, yıllar öncesinden kalma düğmeler, iplikler, küçük bir makas…
Ve sararmış bir not:

“Elif’in düğmesi düştü, sabah kahvaltısından sonra dikerim.”

İçindeki bir şey o anda çatladı.
Annesinin sevgisi belki kucak dolusu değildi.
Ama küçük davranışların içine saklanmıştı.

O gün Elif anladı:
Annesi sevgiyi kendi öğrendiği gibi veriyordu.
Belki onun da sevildiğini hiç kimse söylememişti.
Belki o da sevilmek için güçlü görünmek zorunda kalmıştı.

O gün annesine bir mektup yazdı.
Göndermedi, ama yazdı:

“Anne, seni hep anlamaya çalıştım.
Şimdi görüyorum ki önce seni affetmeye değil, seni görmeye ihtiyacım varmış.
Bana verdiğin kadarına teşekkür ediyorum.
Ve veremediklerin için artık seni suçlamıyorum.
Çünkü sen de birinin kızıydın…”

Elif artık annesini değiştirmeye çalışmıyor.
Ama içindeki küçük kızla annesi arasında bir köprü kurmayı başardı.
Ve o köprüden geçerken kendi kadınlığını, anneliğini, öz şefkatini yeniden inşa etti.

🧠 Farkındalık Mesajı:

Aileyle barışmak, dışta değil, içte başlar.
Anne ya da baban seni anlamamış olabilir…
Ama sen artık kendini anlayabilirsin.

Onlar da birilerinin çocuğuydu.
Ve çoğu zaman kendi travmalarının içinde sana ebeveynlik yaptılar.
Barışmak, her şeyi affetmek demek değil.
Barışmak, yükleri iade edip kendi yolunu seçmek demektir.

🌿 Mini Mindfulness Egzersizi: “Geçmişten Gelen İlmek”

Bugün gözlerini kapat.
İçinde hâlâ kırgınlık duyduğun bir anıyı hatırla.
Sonra kendini çocuk halinle, anneni ya da babanı karşında hayal et.

Onlara şu cümleyi içinden söyle:

“Seni olduğu gibi görüyorum.
Artık seni değiştirmeye çalışmıyorum.
Kendimi senden özgürleştiriyorum.
Sana ait olanı sana bırakıyor, kendi yolumu seçiyorum.”

Derin bir nefes al ve o görüntüyü kalbinden sevgiyle bırak.

💬 Yorum Yaparak Katkıda Bulun:

Senin annen ya da babanla kurduğun ilişkide dönüştürmek istediğin bir alan var mı?
İçinde hâlâ sesini duymayı bekleyen bir çocuk olabilir mi?
Yorumlara birkaç satır yaz – belki bir başkasına şifa olur 🙏👇