Meral, babasıyla yıllardır konuşmuyordu. Üniversite yıllarında yaşadıkları büyük bir tartışmadan sonra bağlar kopmuştu. Ne bayramda ne doğum gününde… Aradan geçen sekiz yılda babası sadece birkaç kez aramış, Meral ise açmamıştı. Telefonun ekranında çıkan “Baba” ismini görmek bile içini burkuyordu. “O ilk adımı atmalı,” diyordu hep. “Ben haklıyım.”
Bir sabah, kardeşi Ayhan telaşla aradı. “Meral, babam hastanede… Kalp krizi geçirmiş. Yoğun bakımda.”
O an zaman durmuş gibiydi. Affetmediği biri için bu kadar endişelenmek garipti. Üç saat sonra hastane koridorundaydı. Camın ardında, beyaz çarşaflara sarılmış yaşlı bir beden yatıyordu. Babası küçülmüş gibiydi. Yüzündeki çizgiler derinleşmişti.
O gece hastanede kaldı. Babası uyanmadı. Hemşire gelip, “Belki duyuyordur. Ona söylemek istediğiniz bir şey varsa, şimdi tam zamanı,” dedi.
Meral sandalyesinden kalktı. Kalbinin içindeki buz kütlesi çatlamıştı sanki. “Baba,” dedi kısık bir sesle, “Seninle hiç konuşmadım… çünkü seni çok sevdiğim için kırıldım. Kızgınlığım sevgimden büyük oldu. Belki de hata ettim. Belki sen de ettin. Ama… affediyorum. Eğer beni duyuyorsan, bil ki seni seviyorum.”
Ertesi sabah babası gözlerini açtı. Zayıf bir şekilde elini kaldırdı. Meral, elini tuttu. “Sadece bir cümle,” dedi babası, neredeyse fısıltıyla:
“Senin beni affettiğini duydum. Geri kalan her şey önemsiz.”
İyileşme süreci zorlu ama umut doluydu. Meral, o günden sonra her hafta babasını ziyarete gitti. Yaralar geçmişe aitti ama sevgi bugüne ve geleceğe.
🌿 Farkındalık Mesajı
Affetmek, karşındakini değil; önce kendini özgür bırakmaktır. Beklediğimiz bir özrün gelmemesi, affetmenin önünde bir engel değildir. Çünkü affetmek, hesaplaşmak değil, yüklerden arınmaktır. Ve bazen, bir ömürlük kırgınlık, tek bir cümlede erir.
🧘 Mindfulness Egzersizi: “Affetme Nefesi”
- Sessiz bir ortamda gözlerini kapat.
- Nefes alırken içinden “Hâlâ tutuyorum…” de.
- Nefes verirken “…ve bırakıyorum.”
- Bunu üç kez tekrarla.
- Sonra şu cümleyi fısılda: “Affetmek, iyileşmeye izin vermektir.”
💬 Senin ‘Son Cümlen’ Neydi?
- Kalbinde taşıdığın, ama asla söyleyemediğin bir cümle var mıydı?
- Affetmekte en çok zorlandığın kim ya da ne oldu?
- Bugün affetmeye karar verdiğin biri var mı?
Yorumlara yazmak istersen, bu hikâyeyi senin duygularınla büyütebiliriz. Belki bir başkasının yarasına merhem olursun.
DEĞİŞİM ÖNCE KENDİNDEN BAŞLAR 
Yorum bırakın