“Söz sustuğunda, kalp konuşmaya başlar.”
Bir zamanlar Buda’nın etrafında toplanan kalabalık bir grup insan vardı. Herkes sorular soruyor, cevaplar istiyor, anlamaya çalışıyordu. Aralarında genç bir adam, sabırsızca elini kaldırdı:
“Saygıdeğer Buda, gerçek huzur nedir? Ve nasıl elde edilir?”
Buda ona bakarak sessizce bir çiçek uzattı. Ne bir kelime söyledi ne de açıklama yaptı.
Kalabalık şaşkındı. Kimisi anlamaya çalıştı, kimisi güldü. Ama o genç adam, gözlerini çiçeğe dikti… Gülümsedi. Ve başını öne eğerek selam verdi.
O günden sonra bir daha hiç konuşmadı. Ama davranışlarıyla, tebessümüyle ve dinginliğiyle çevresindekilere derin bir huzur yaydı. Yıllar sonra insanlar ona “sessiz öğretmen” demeye başladı.
Çünkü o anlamıştı:
Bazen hakikati anlatmak için kelimelere gerek yoktur.
Varlığınla, duruşunla, halinle çok şey söyleyebilirsin.
Hayatın içinde, sürekli konuşmaya ve açıklamaya çalışırken aslında en derin bağları sessizlikte kurarız. Sessizlik, kalbin sesini duymaya açılan kapıdır.
Farkındalık Mesajı:
Bazen konuşmamak, en büyük cevaptır. Sessizlik, eksiklik değil; varlığın saf halidir. Dışarıya değil, içeriye dön ve kendi iç sesini duymayı seç. Çünkü iç huzur, sessizlikte yeşerir.
Mindfulness Egzersizi: “1 Dakika Sessizlik”
Bugün kendine sadece 1 dakika ayır. Gözlerini kapa. Telefonunu sessize al. Kimseye cevap verme. Sadece sessizliğe kulak ver.
İçinden şunu tekrar et:
- “Şu an hiçbir şey yapmama gerek yok.”
- “Sadece varım. Ve bu yeterli.”
O bir dakika sana ait. Hiçbir düşünceyi bastırma. Ama hiçbirine de tutunma. Sessizlikte kalmanın ne kadar dönüştürücü olduğunu fark et.
Katkıda Bulun
Senin hayatında sessizlik nasıl bir yer tutuyor?
Bir şey söylemeden çok şey anlattığın bir anı bizimle paylaşmak ister misin?
Bu hikayeyi, kelimesiz bağlar kurmaya çalışan bir dostunla paylaş. Belki onun da iç sesiyle yeniden buluşmaya ihtiyacı vardır.
DEĞİŞİM ÖNCE KENDİNDEN BAŞLAR 
Yorum bırakın