“En güzel çiçekler, en kirli sularda açar.”
Bir öğrenci, hayatta üst üste gelen zorluklardan yorulmuştu. Ne kadar çabalarsa çabalasın, bir şeyler hep eksik, hep yarım kalıyordu.
Bir gün Mevlânâ’nın sözlerini okudu:
“Sıkıntı, ruhunun pişmesidir. Ham kalmak istemiyorsan yanmayı göze alacaksın.”
Bu sözler zihnine takıldı ama yüreğine inmedi. Çünkü yaşadığı acının içinde, söylenen hiçbir şey gerçek gelmiyordu.
Sonra bir sabah, yürüyüşe çıktığında bir göletin kenarında durdu. Durgun suyun içinden çıkan o narin lotus çiçeğine takıldı gözü. Göz alıcı beyaz yapraklarıyla, çamurun içinden dimdik yükselmişti.
Yanına yaklaşan yaşlı bir adam sessizce konuştu:
“Lotus, çamur olmazsa açmaz evlat. Onu güzelleştiren şey, geldiği yerin çirkinliğidir. Kökleri ne kadar derindeyse, boynu o kadar dik olur.”
Öğrenci gözlerini kapattı ve kendi çamurunu düşündü. Hayal kırıklıklarını, kayıplarını, yalnızlıklarını… Sonra hafif bir gülümsemeyle gözlerini açtı.
O gün ilk defa şunu fark etti:
“Belki de başıma gelenler beni kirletmiyor, büyütüyordu.”
Farkındalık Mesajı:
Hayatın zorlukları seni batırmaz, nasıl baktığın batırır. Her sıkıntı, seni olduğun yerden daha yukarıya taşıyabilecek bir köklenme fırsatıdır. Unutma, lotus gibi sen de çamurdan doğabilir ve tertemiz açabilirsin.
Mindfulness Egzersizi: “Zor Anıma Şefkat”
Bugün gözlerini kapatıp, seni zorlayan bir anıyı hatırla. Onun içinde kaybolmadan, sadece orada ol. Şunu içinden söyle:
- “Bu da geçecek.”
- “Bu da benim deneyimim.”
- “Zorlanmak, eksik olmak değil; insanca bir hal.”
Derin bir nefes al. O anıya minnetle bak. Seni güçlü yapan sadece zaferin değil, atlattıklarındır.
Katkıda Bulun
Senin “çamurun” neydi? Ve o seni nasıl bir lotus yaptı?
Dilersen yorumlarda paylaşarak bu çiçeklenme yolculuğuna ışık tutabilirsin.
Hikayeyi beğendiysen, bir dostunun kalbine ulaştır. Belki onun da içinden bir lotus açmak üzeredir…
DEĞİŞİM ÖNCE KENDİNDEN BAŞLAR 
Yorum bırakın