Lise yıllarında herkesin gözdesi olan Ahmet, sessiz ve içine kapanık bir çocuktu. Herkes onun utangaçlığıyla alay ederdi. Bir gün okulda yapılan drama dersinde öğretmen, herkesin bir cümleyle kendini tanıtmasını istedi.
Sıra Ahmet’e geldiğinde sessiz kaldı. Ardından, cebinden bir kırık ayna parçası çıkardı.
“Bu ben,” dedi. “Kırık, ama hâlâ yansıtabiliyor.”
Sınıf sessizleşti. Öğretmen yaklaştı ve aynaya baktı:
“Ve hâlâ içindeki güzelliği gösterebiliyor,” dedi.
O günden sonra Ahmet, kendini yargılamayı bıraktı. Kırıklarını saklamadı. Onları tanıdı, onardı ve zamanla başka insanlara da kendi yaralarını iyileştirmeleri için yol gösterdi.
✨ Özgüven, kusursuzlukta değil; eksiklerinle barıştığın anda başlar.
🔎 Kendine Sor:
Hayatında kırık olduğunu düşündüğün yönlerini gizlemek yerine, onları kabul edip dönüştürmeyi denedin mi?
🧘♀️ Mindfulness Uygulaması:
Bugün aynaya bak. Yüzündeki her çizgiye, gözlerindeki yorgunluğa ya da gülümsemene bir teşekkür gönder. Kendine şu cümleyi söyle:
“Olduğum halimle yeterliyim.”
Bu cümleyi gün içinde birkaç kez tekrarla.
💬 Katkıda Bulun:
Senin de bir “kırık aynan” var mı? Kendinle barışmanı sağlayan bir anı, bir cümle ya da bir deneyimi yorumlara yaz, belki bir başkasına ışık olursun.
DEĞİŞİM ÖNCE KENDİNDEN BAŞLAR 
Yorum bırakın